Kuzey: gel buraya, gel. buraya gel. oğlum bu hesap ne? oğlum bu hesap ne? hayır ne oluyor yani anlamadım oturduk sandalyeleri mi yedik naptık? bahşiş mahşiş yok sana!
Kuzey: babamdan yediğim dayakları biraraya toplasak aralıksız 2 sene dayak yemişimdir
Kır çiçeklerinden bir taç yapmıştı bana.
Saçlarıma takarken kalbimin sesini duyuyordum.
Öyle hızlı çarpıyordu ki yerinden çıkacak sandım.
Bir daha o Kadar yakın olamadık hiç.
Ne ellerimiz değdi birbirine, ne gözlerimiz